Dit is een vakantie van 5 weken (3 september tot 1 oktober) reizend per lokaal vervoer en rugzaken in vriendelijke Ecuador en de Galapagos eilanden.

Van de hoofdstad Quito via de markten in Otavalo, door de jungle van Tena naar Banos met haar geweldige uitzichten.
Met een bezoek aan het kratermeer van Quilotoa en spectaculaire hoogste actieve vulkaan van de wereld de Cotopaxi.
Een reis of het dak van de trein van Riobamba naar Nariz del Diablo (de Duivelsneus) bij Alausi.
Verblijvend in de studentenstad Cuenca voor ons bezoek aan Guayaguil om vanaf hier het vliegtuig te nemen naar de beeldschone en wonderlijke eilanden van de Galapagos alwaar we een cruise van 8 dagen hebben beleefd.

Na een vliegreis van ongeveer 17 uur van Europa naar Quito arriveerden we aan het begin van de avond op het vliegveld in Quito.
Op advies van vrienden van ons hebben we een taxi ($4) genomen naar het hostel "Vienna" (Tamayo 879) waar we drie nachten hebben overnacht in een twee persoonskamer voor $11,40 per nacht.
In de avond hebben we wat gestruind op de dichtbij gelegen Amazones en hebben een curry gegeten en wat gedronken in het "Elefante Café" (op de kruising Reina Victoria en Wilson) voor $11.

Na een goede nachtrust hebben we een ontbeten ($4,25) op een van de weinige terrasjes van de Amazonas en hebben de trolley bus genomen naar het oude centrum van de hoofdstad. Ons eerste bezoek was naar de maagd van Quito met de taxi. De rest van de dag hebben we door de straten van het oude centrum gewandeld en bezoeken gebracht aan Quito Plaza, San Francisco Klooster en de oude koloniale gebouwen. In de avond hebben we wat gedronken op ons "vaste" terras "Café Amazonas" (Av. Amazonas 514) een beetje mensen kijken. Een maaltijd en wat te drinken in "Elephante Café" beëindigde de eerste volle dag in Quito.

Als je in het land van de evenaar bent is een bezoek hieraan een must.Dus de volgende morgen zijn we naar Mitad del Mundo (het midden van de wereld) gegaan. Dit ligt ongeveer 22km ten noorden van Quito. Voor het luttele bedrag van $0.34 pp brengt de bus je van Quito naar deze plek. In Mitad del Mundo (entree $0.50 pp) is een gele lijn getrokken die de evenaar zou moeten voorstellen, wat zoals gebruikelijk niet waar is. De echte evenaar ligt naast Mitad del Mundo in het schattige kleine "Inti-Nan" museum (entree $2 pp. De gidsen aldaar laten je aan de hand van wetenschappelijke experimenten zien dar de echte evenaar in het museum ligt. Zij geven je ook wat achtergrond informatie over het land , haar inwoners en hun cultuur. Wij vonden dit erg leuk en leerzaam en als u een bezoek brengt aan het midden van de wereld raden wij u aan een bezoek te brengen aan dit kleine outdoor museum.
In de avonden hebben we lekkere en goedkope empanadas gegeten in een lokaal tentje op de hoek van Wilson en de Amazonas naast de boekwinkel. Onze avond eindigde na het bekijken van een kwalificatie wedstrijd voor het wereldkampioenschap voetbal in een bar met de lokale bevolking wat we erg grappig is om mee te maken. Voetbal is waarschijnlijk een van de grootste sporten in Ecuador en als u ooit de mogelijkheid heeft om een wedstrijd van het nationale team te bekijken probeer hier dan kaarten voor te krijgen.

Na vroeg te zijn opgestaan hebben we een taxi genomen ($3) naar het busstation om de bus naar Otavalo ($3.20) te nemen om de markten en het jaarlijkse Yamor festival ( gehouden in de eerste twee weken van september) te bezoeken.
De bus van Quito brengt je in ongeveer 3 uur in Otavalo. In Otavalo hebben we twee nachten geslapen in hostel "Maria" op Jaramillo dichtbij Colon ($8 voor de tweepersoon kamer). Wat een mooi en schoon hostel is.
Otavalo is een vriendelijke stad bekend om haar markten. De dagelijkse Poncho markt met zijn levendige kleuren, de dagelijkse levensmiddelen markt en de zaterdagse veemarkt. Als je iets wilt kopen, koop het hier omdat het de keuze hier het best van Ecuador is. Wij hebben die dag de Poncho markt en de levensmiddelen markt bezocht en hebben wat gedronken in café "Paris" met zijn vriendelijke Franse eigenaar.
Gedurende de dag waren een aantal festival activiteiten aan de gang in de straten zoals straat voetbal en live bands.
In de avond hebben we een te duur avondmaal genoten (platos tipicol en pollo sopa) in een van de Yamor festival tenten.

De volgende morgen hebben we een wandeling gemaakt naar het volgende dorp alwaar een zwemwedstrijd zou plaatsvinden in het meer San Pablo. Het was een mooie wandeling waarbij we onderweg het normale leven van Ecuador hebben mogen ervaren. In de middag wilden we naar de hanen gevechten maar bij gebrek aan toeschouwers werd dit keer op keer uitgesteld. We hebben ons avondeten genuttigd bij een van de vele kleine BBQ's die je op straat vindt. Dit was erg goed en erg goedkoop ($2).
Om de veemarkt op zaterdag te bezoek is het verstandig om vroeg op te staan. De markt begint om 5:00 uur in de morgen. Wellicht is het een goed idee om de mensen in het hostel te laten weten dat je daar naartoe wilt omdat wij het hostel niet uit konden zonder een paar mensen wakker te maken die de poort open wilden maken. Stel je niet te veel voor van deze markt. Het is maar een klein trapveldje waar de boeren hun koeien, varkens kippen etc naar toe brengen, maar het is zeker de moeite waard om te zien hun zij hun dieren transporteren en hoe de mensen gekleed zijn. Na terugkomst van de veemarkt waren de voorbereidingen voor de zaterdagse Poncho markt in volle gang. Dit houdt in dat de hele stad een grote markt wordt.Omdat wij besloten hadden naar Tena te gaan hebben we een snel ontbijt genomen bij de bakkerij naast hostel "Maria" en zijn naar het centrale busstation gewandeld.

Na ons bezoek aan Otavalo zijn we naar Tena afgereisd. Allereerst met de bus terug naar Quito ($3,20) alwaar we een uur hebben moeten wachten om de bus naar Tena te nemen ($10). In totaal heeft deze reis geduurd van 08:00 tot 11:00 naar Quito. Van Quito hebben we er 7 uur over gedaan om Tena te bereiken. Normaal zou dit een uur korter zijn maar door een landverschuiving hebben we er wat langer over gedaan.

We hebben overnacht in het mooie hostel "Travellers Lodging" alwaar de tweepersoon kamer erg schoon was ($10). Dit is ook het hostel waar we onze jungle toer hebben geregeld bij "Amarongachi Tours" die de volgende dag begon. Omdat we niet al te ruim in onze tijd zaten en veel dingen wilden zien was dit voor ons een goede combinatie. We hebben een toer geboekt voor drie dagen. Met de hulp van Pepe (vernoemd naar een wasbeer) hebben we onze activiteiten voor de dagen gepland.

De volgende dag na een goed ontbijt in het hostel werden we om 8:00 uur opgehaald om eerst naar het "Cando" kamp te gaan, wat een uur rijden en vijftien minuten lopen is vanaf Tena. Door het mooie weer is het programma iets aangepast. We begonnen met een wandeling van 20 minuten naar een lagune waar we iets meer dan een uur hebben gezwommen. Om terug te komen naar het kamp hebben we de rivier afgevaren in autobanden (Tubing) met banden die we uit het kamp hadden meegenomen. Terug in het kamp hebben we een goede lunch genoten en was er wat tijd voor en siësta. In de middag hebben we een medicijn wandeling in de nabij zijnde "Jungle" wat beter kan vergelijken met een grote tuin. Terug in het kamp hadden we net genoeg tijd voor ons avond eten alvorens we werden opgehaald voor ons tweede kamp "Shangrila". Om naar de plaats te gaan waar we werden opgehaald moesten we weer naar de weg lopen. Door de duisternis , regen en te jonge gids deden we hier langer over dan verwacht. Aangekomen op de ophaal plek verdween onze jonge gids ons achterlatend in de duisternis niet wetend hoe lang we zouden moeten wachten. Na 45 minuten arriveerde ons vervoer. De pick-up truck bracht ons naar het tweede kamp. Na aankomst was de poort gesloten en leek het erop dat wij niet meer werden verwacht. Gelukkig voor ons was onze nieuwe gids Roberto nog wakker en erg hulpvaardig om ons naar onze hut voor de nacht te brengen.

We besloten onze wekker vroeg te zetten om de zonsopkomst te zien, omdat ons was verteld dat de uitzichten vanuit onze hut erg spectaculair zou zijn. Gedurende de nacht had het erg tropisch geregend en toen we wakker werden was er niet veel te zien dan mist. Een beetje teleurgesteld zijn we nog een uurtje gaan slapen en tot onze verbazing waren de wolken aan het oplossen. Alles wat gezegd is over de uitzichten was waar. Die dag hebben we een geweldige dag gehad met onze privé gids Roberto. Dit omdat wij de enige mensen in het kamp waren. Hij heeft ons meegenomen op een Jungle wandeling zoals je dat zou verwachten. Ondanks ons slechte Spaans probeerde hij alles in het engels uit te leggen. We hebben drie uur gewandeld en hebben van alles gezien bromelia’s, paradijs bloemen, parasol mieren en veel meer.
Na weer een goede lunch heeft Roberto ons meegenomen naar de Mirador (Uitzichtspunt) het was een mooie wandeling met mooie uitzichten. We hebben zelfs een jonge kolibrie in zijn nest, gieren gezien en hebben wat citroen mieren geproefd. In de avond hebben we genoten van de uitzichten over de jungle vanuit ons kamp.

Onze laatste dag in de jungle begon met een enorme regenbui die niet leek te willen stoppen. Desondanks hebben we besloten om een bezoek aan een Indianen dorp te brengen. Eerst moesten we de rivier over met een kano wat een stuk moeilijker was door de regen en de harde stroming. Aan de andere kant van de rivier hebben we anderhalf uur gelopen voordat we in het dorp arriveerden. We werden welkom geheten met een welkomstdrankje "Chjitja" een lokaal brouwsel. Na het bezoek aan het dorp zijn we teruggegaan naar het kamp voor de lunch en avond eten wat binnen een uur van elkaar werd geserveerd wat erg aardig was maar iets te veel van het goede. na het diner zijn we teruggebracht naar Tena waar we in hetzelfde hostel hebben geslapen. We hebben een geweldige tijd in de Jungle gehad. De beste dagen waren die in Shangrila. Niet alleen vanwege de uitzichten maar vooral ook door de mensen van het kamp die erg vriendelijk en behulpzaam waren.

De volgende dag zijn we vertrokken om naar Banos te gaan wat Bad betekent. De busreis van Tena naar Banos ($7) duurde 7 uur en brengt je van de Jungle naar het midden van Ecuador via een schitterende route vol mooie uitzichten. Dit is ook de weg waar veel mensen een mountainbike toer maken vanuit Banos. We hebben overnacht in hostel "Magdalena" ($8) wat een vrij grot schoon hostel is net achter het de drukke hoofdstraat van Banos. Die dag zijn we in Banos gaan wandelen. De stad is erg mooi maar een tikkeltje toeristisch.
De volgende morgen zijn we in de omgeving van Banos gaan wandeling beginnend bij de maagd van Banos naar een uitzichtspunt voor de vulkaan "Tungurahaua" die nog steeds actief is wat je kan zien aan de rook. We hebben 6 uur gewandeld eindigend in café "Bellavista" voor een drankje en uitzicht over Banos. In de avond hebben we een bezoek gebracht aan de suikerriet stalletjes alwaar we een suikerriet drankje hebben besteld. Dit is vreselijk zoet. Ons avondeten hebben we genomen in "Los Alpos" ($10) een leuk klein restaurant, waar het lijkt of ze het eten pas kopen nadat je hebt besteld. Als je veel haast hebt is dit zeker geen aanrader.

we hadden nog graag een dag in de mooie omgeving van Banos gewandeld maar door de regen besloten we onze wandeling achter de suikerriet stallen te onderbreken om de bus naar Latacunga te nemen. hierdoor hebben we wel de Cuy gemist die we niet meer hebben gezien in ons verdere verblijf in Ecuador. Erg jammer maar voor het weer bleek dit een goede beslissing te zijn.

Latacunga is niet de mooiste stad in Ecuador maar vanwege de mogelijkheden voor excursies is het een plaats die je niet over moet slaan. vanuit Banos is het maar twee uur met de bus ($4) dus kwamen we in de middag aan. We besloten in hostel "Tiliputo" te overnachten. Het is een mooi, schoon hostel met grote kamers. Jammer alleen is dat de kamers net boven een drukke straat zitten. We hadden die dag wat door de stad gewandeld om te kijken hoe duur de excursies naar de hoogste actieve vulkaan de "Cotopaxi" ($45) en het katermeer "Quilotoa" ($60) waren maar hebben uiteindelijk geboekt in ons hostel.

De eerste toer bracht ons naar het kratermeer. Na het ontbijt werden we opgehaald door onze "gids" (lees chauffeur) om ons naar Quilotoa te brengen. De rit naar het kratermeer had mooie uitzichten en als we wilden stopte onze gids iedere seconde om een foto te maken. Voordat we bij het kratermeer kwamen hebben we eerst een bezoek gebracht aan een schattige lokale zaterdag markt in Zumbahua. Het is geweldig om over een markt te struinen met zo weinig toeristen. Zittend in een hoekje op de trappen van een kerkje hebben we alles aan ons voorbij laten komen. Van Zumbahua is het niet zo ver naar ( met de auto, wandelend kan het anders zijn) om bij het kratermeer te komen. Het kratermeer is een geweldig gezicht zoals te zien op de foto's. We moeten wel zeggen dat wij weer erg geluk hebben gehad met het zonnig weer. Het pad naar het meer beneden is erg makkelijk ( een half uur). Over de weg terug hebben we anderhalf uur gedaan. Als je niet in een goede conditie bent kan je altijd een ezel huren om je weer terug naar boven te brengen. Toe we weer terug waren boven begon het te regenen. Gelukkig voor ons was de lokale familie lunch al klaar en konden we binnen aan tafel.

De volgende morgen hebben we een bezoek gebracht aan de vulkaan de Cotopaxi 5897 meter (op de makkelijke manier). Het was een erg zonnige dag wat volgens e lokale bevolking uniek is. Om er per bus te komen zou een mogelijkheid zijn geweest, maar vanaf de ingang van het park is het een hele flinke wandeling om naar de refugio op 4800 meter te komen. We zijn maar 200 meter omhoog gewandeld vanaf de parkeerplaats (4600 meter) om bij het eerste sneeuw en ijs te komen. Op 4800 meter heb je een prachtig uitzicht over het park maar ook naar de top van de Cotopaxi. Uit de verhalen van andere reizigers blijkt dat het halen van deze top makkelijker lijkt dan het eigelijk is. Gedurende ons verblijf in Ecuador hebben wij geen verhalen gehoord van mensen die de top bereikt hebben. De rest van de dag hebben we een klein museum bezocht geluncht en wat door het park gereden. Onze gids wilde ons nog naar een lokaal festival in Puljica brengen maar door een lekke band hebben we dat helaas gemist.

Een bezoek aan Riobamba was voor ons een must gedurende ons verblijf in Ecuador. Niet alleen voor de trein naar de Duivelsneus (Nariz del Diablo) maar ook omdat we onze trip naar de Galapagos via het internet hadden geboekt bij een reisbureau aldaar. De busreis naar Riobamba duurde maar 2 uur vanuit Latacunga ($3.20). Met een taxi voor $1 arriveerden we bij hostel "Trendorado" ($12) wat een erg leuk hostel is dichtbij het treinstation. De trein voor de Duivelsneus vertrekt maar een paar keer per week en een van de charmes is dat je nooit weet of je het eindstation wel haalt. De trein heeft namelijk de reputatie dat hij nogal eens ontspoort. Voordat we begonnen aan onze treinreis moesten we eerst een kaartje kopen ($30) wat nogal een circusattractie is. Iedere toerist in de buurt is op het station en daarom iedereen die wat te verkopen heeft.

De volgende morgen om 6:00 is het tijd om een plekje te veroveren op het dak van de trein. Drie adviezen hiervoor. Wees voorbereid om iedere weersomstandigheid, huur een kussen ($1) en probeer een plekje aan de rechterzijde van de trein te bemachtigen. (Dit is namelijk de beste kant en de enige kant om een goed uitzicht te hebben bij de duivelsneus). De trein vertrekt normaal om 7:00 uur maar we hadden het geluk om nog voor het vertrek ontspoort te zijn. Het is verbazingwekkend om te zien hoe ze het iedere keer weer voor elkaar krijgen de trein weer op het spoor te krijgen met behulp van een paar stenen. Tijdens de rit zijn we nog twee keer ontspoord maar ze kregen de trein iedere keer weer op het spoor. Wat nogal handig is want het kan een flinke wandeling naar de weg betekenen. De reis duurde 7 uur door het landschap met haar kleine dorpjes. omdat wij niet het risico wilde lopen op een wandeling met onze rugzakken hebben we vanuit het eindstation van de trein Alausi de bus teruggenomen naar Riobamba. Die avond hebben we gegeten achter het treinstation in Riobamba in de klein stalletje wat erg goedkoop en erg lekker was.

Vanuit Riobamba hebben we de bus genomen naar Cuenca. Een reis van 6 uur ($10). We hadden besloten om naar hostel "Milan" te gaan maar kwamen daar alleen in een flinke discussie met de manager. Ons werd kamer 307 aangeboden die vies, klein en voor dezelfde prijs wordt verhuurd als kamers die twee keer zo groot een groot raam en veel schoner zijn. We hadden de kamer wel geaccepteerd als ze de prijs wat hadden verlaagd. Wij waren erg blij dat we wat verder hebben gekeken want uiteindelijk hebben we in volgens ons het beste hostel in Cuenca "El Cafecito" ($12) overnacht. We hadden een hele grote schone kamer aan de achterkant van het café. Als je kiest voor dit hostel probeer een kamer te krijgen die niet direct aan het café grenst omdat het café nogal luidruchtig kan zijn. We hebben een geweldige tijd gehad in Cuenca. Niet dat we veel gezien of gedaan hebben, maar het is altijd lekker om op een plek te zitten waar het goed relaxen is. Als je een lange reis maakt kan "El Cafecito" en Cuenca een gevaarlijke plaats zijn want je wilt hier nooit meer weg.

Aan de andere kant met de Galapagos is het hoofd was de stap voor ons wat makkelijker.

Na een nacht in Guayaguil te zijn verbleven wat ongeveer 5 uur reizen met de bus ($10) vanuit Cuenca is, was onze volgende bestemming de Galapagos Eilanden. We hadden cruise geboekt voor 8 dagen/7 nachten (Boot Flamingo $540 pp.) en een retourvlucht (Guayaguil - Galapagos - Guayaguil $300 pp.) via het internet bij reisbureau Julio Verne Travel in Riobamba.
Vertrekkend vanaf het vliegveld van Guayaguil vroeg in de morgen kwamen we rond het middaguur aan op het eiland Baltra. na aankomst op het eiland moeten je schoenen schoongemaakt worden om geen ziekten van het vaste land mee te brengen en wordt je gecontroleerd op het meebrengen van zaden of andere schadelijke producten voor de eilanden. Omdat de Galapagos een nationaal park is moet je entree ($100 pp.) betalen. De Galapagos is dus niet een goedkope bestemming maar als je geïnteresseerd bent in de dieren en hun omgeving is het zeker de moeite waard.

Onze eerste momenten op de eilanden was nogal verontrustend omdat gidsen ons vertelden dat onze boot de Flamingo de dag ervoor al was vertrokken. Gelukkig voor ons was de gids van De San Juan, Miguel aardig genoeg om ons te adopteren omdat hij twee Nederlanders misten op zijn lijst. Wees niet verbaasd als dit je overkomt. De gidsen weten exact hoeveel mensen er moeten komen voor de cruises en als je niet de goede boot hebt zijn is er altijd een gids die mensen mist.

Op de boot werd de lunch geserveerd en werden de regels van de Galapagos Eilanden uitgelegd. De regel zijn erg eenvoudig maar jammer genoeg zijn er veel toeristen die ze niet opvolgen en zo een gevaar zijn voor het voortbestaan van de schoonheid en het uniek zijn van de eilanden.

Onze eerste ontmoeting met het ongelofelijke dierenleven was op het eiland Santa Cruz op Las Bachas Beaches het is eigenlijk erg vreemd om te zien dat de dieren helemaal niet bang zijn voor mensen en dit gedrag zal je gedurende je verblijf keer op keer verbazen. Op onze eerste excursie naar de eilanden hebben we al veel verschillende dierensoorten gezien zoals pelikaan, fregat vogel zee leguanen, Sally Lightfoot krabben, geest krabben, flamingo’s en schildpadden nesten. Tijdens een korte wandeling op het strand vertelde onze gids wat er speciaal is aan de dieren en wat zij verschillen met soorten op het vaste land. Na wat vrije tijd om te zwemmen en te snorkelen gingen we terug naar de boot alwaar ons een geweldig diner gemaakt Johnny the Cook stond te wachten en vaarden we naar het startpunt van de volgende dag

De tweede dag begon vroeg in de morgen. Om 6:00 uur gingen we op weg naar Sullivan Bay alwaar we terug gingen in de geschiedenis van de Galapagos. Tijdens de kleine bootreis ontmoeten we de Galapagos pinguïns die de meest noordelijkste pinguïns in de wereld zijn. In Sullivan Bay bekijken we de recente lava stromen (200 jaar oud) en worden de verschillende lava formaties bezocht (touw lava, AAA lava etc) waaruit de Galapagos eilanden bestaan. Hier zie je ook de eerste vegetatie de pioniersplanten die de lava voorbereiden voor de groei van andere planten.

Op onze tweede excursie van de dag bezochten we het eiland Bartolome. Het jongste vulkanische eiland van de Galapagos. Op het eiland maken we een wandeling van ong. 600 m door een maanachtig vulkanisch landschap naar de top van het eiland (114m). er wordt gezegd dat dit de meest gefotografeerde plek van de Galapagos is. Na de wandeling was er tijd om te snorkelen. Dit snorkelplek is een goede plek om onze eerste onderwater ontmoeting te hebben met de zeeleeuwen wat een ervaring is om nooit te vergeten. De zeeleeuwen zijn erg nieuwsgierig en speels en blijven om je heen zwemmen. We hebben hier ook nog onderwater ontmoetingen gehad met een Galapagos pinguïn en een zeeleguaan die deze snorkelsessie compleet maakten. Aan de andere kant van het eiland is Shark Bay waar we ongeveer 30 Witpuntshaaien van dichtbij hebben bewonderd.

aan het einde van de dag zijn we naar Puerto Egas gegaan waar we nog gesnorkeld hebben met de zeeleeuwen. Daarna was het tijd voor een wandeling op het eiland om zonnebadende zee leguanen, zeehonden, zeeleeuwen en vele Sally Lightfoot krabben. Puerto Egas is ook een plek op de Galapagos waar je kan zien welke vernietigende werking de mens kan hebben op haar omgeving.

Dag drie bracht ons naar het eiland Rabida met haar rode stranden. De grootste attractie op deze eilanden zijn de nesten van de pelikanen. We hebben hier ook zeeleeuwen met hun naar hun moeder zoekende jongen gezien. Tijdens onze snorkeltrip hebben we veel vissen en een pijlstaartrog gezien.

Terug op de boot zagen we in de verte een aantal dolfijnen en springende manta's. Onze tweede landing van de dag bracht ons naar Cerro Dragon waar we onze eerste mogelijkheid hadden land leguanen te zien. De excursie was een bonus van de kapitein omdat hij de bootreis naar Puerto Ayora te lang voor ons vindt en ons de mogelijkheid om de landleguanen te zien niet wilde onthouden. Dit is door ons erg gewaardeerd. na een lekkere wandeling en wat zeer dichte ontmoetingen met de land leguanen voeren we een vier uur later de haven van Puerto Ayora binnen. hier zijn we de nacht in de haven gebleven en aan wal gegaan voor een paar biertjes in "Limon y Café".

Halverwege de cruise is het tijd om een aantal nieuwe mensen aan boord te begroeten en vaarwel te zeggen tegen wat oude. Deze dag word altijd doorgebracht op het eiland Santa Cruz. In de ochtend bezochten we het Charles Darwin Research Station Hier kan je de landschildpadden zien waar de Galapagos zijn naam van heeft gekregen. Hier kan je ook "Lonely George" vinden waarvan wordt gezegd dat hij de laatste levende schildpad van zijn soort is. Het is mooi om te deze schilpadden te zien maar het is wel vreemd om ze te zien in gevangenschap. Gelukkig voor ons wist onze gids ook nog een plek op het eiland om de schilpadden in het wild te zien. Dit bezoek in Puerto Ayora geeft ook de mogelijkheid om een wetsuit te huren voor mensen die door de watertemperatuur niet te lang in het water kunnen blijven. Het lijkt overigens duur om te huren maar denk dan maar hier aan. Hoe vaak zal je nog terugkomen op deze eilanden.

Zoals boven al beschreven gingen we in de middag naar de schilpadden in het wild. Deze "bonustrip" naar een privé terrein ($5 pp) is werkelijk de moeite waard. Gegidst door de eigenaar van het land zagen we veel schilpadden en bezochten we de lavatunnels die ook op zijn land lagen.

In de avond na een geweldig diner van onze kok eindigde we de avond in "Limon y Café" Het was een erg gezellige avond waar we ook nog een leid voor de bemanning van de San Juan hebben gemaakt (teksten zijn verkrijgbaar op verzoek)

Tijdens de nacht voert de reis verder naar Floreana. Hier bezochten we Punto Cormorant. Hier hadden we een erge dichte ontmoeting met het paarritueel van de blauwvoet Jan van Genten. We hebben hier ook een lagune bezocht waar flamingo’s kunnen worden gevonden en eindigde onze excursie op een wit strand waar we haaien zouden kunnen zien maar alleen een aantal pijlstaartroggen hebben gezien.

na onze wandeling zijn we gaan snorkelen in de Duivels kroon een kater in de zee. Hier heb je de mogelijkheid om haaien te zien maar helaas hebben wij die niet gezien maar het snorkelen was desondanks erg mooi.

De laatste activiteit van de dag was een bezoek aan Post Office Bay om en paar kaarten te posten zonder postzegel en dan maar afwachten of deze thuis worden bezorgd wat binnen twee weken na het geval was.

Dag zes bracht ons naar Espanola wat ook wel Booby eiland wordt genoemd. hier kan je veel blauwvoet Jan van Genten met hun jongen zien. Hier hebben we ook de gemaskerde jan van gent en anders gekleurde zeeleguanen , lava lizards , Galapagos havik en albatrossen gezien. Dit is een van de beste eilanden tijdens ons bezoek. Door een klein ongeluk iemand van onze groep gleed uit en brak haar arm moesten we onze snorkeltrip laten schieten om een halve dag eerder terug te gaan naar het ziekenhuis op Santa Cruz. Dus op naar Puerto Ayora. En dus verbleven we weer een nacht in de haven met een paar bietjes ons het voor ons al bekende "Limon y Café".

Dag zeven bracht ons van Puerto Ayora naar de eilanden van Santa Fe. Hier zagen we weer anders gekleurde leguanen en cactus bomen. Na het bezoek aan het op zijn eigen wijze mooie eiland zijn we gaan snorkelen. Deze keer hadden we het geluk om een zee schilpad en een witpuntshaai te ontmoeten naast de nieuwsgierige zeeleeuwen. In de middag bezochten we de kleinste eilanden van onze cruise de Plazas. Ondanks dat deze eilanden erg klein zijn is het een must deze te bezoeken. Door de grote variëteit aan dieren en zijn kleine rode planten. Op dit eiland hebben we ook de Tropic vogel met zijn lange staart gezien.
in de avond hadden we ons laatste diner en Johnny de Kok had een geweldig vaarwel diner gekookt en een taart voor ons gebakken. In de avond hebben we nog even geborreld met de bemanning en zelfs de kapitein dronk een flinke borrel mee. Met zijn fles rum hebben we de laatste briefing tekening van onze cruise gemaakt. De volgende morgen een nieuwe en ons laatste Galapagos dier, de Fregatvogel

Onze laatste dag op de Galapagos bracht ons naar North Seymour. Hier hebben we de Fregatvogel gezien op zijn broedterrein. We hebben zelfs de Galapagos slang gezien waarvan men zegt dat, dat zeer zeldzaam is. We kregen zelfs een laatste optreden van de altijd komische Blauwvoet vriend. Wat we op de Galapagos hebben ervaren is niet makkelijk te beschrijven. Het is zeker de moeite waard om hoog op de verlanglijst te zetten. Wij hebben echt een geweldige tijd gehad. Onze dank gaat ook uit naar de bemanning van de San Juan die het mogelijk hebben gemaakt ons te laten genieten van de eilanden.